ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ποίηση, ποιητές και ποιήματα (στο βάθος, ηλιοβασίλεμα)

Τα έντερα και τα άλλα (Κατερίνα Αγγελάκη – Ρουκ)

Τα έντερα τα εσώτατα
που διοχετεύουν πάθη
και κάνουν αισθητή
την κάθοδο
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εκ βαθέων (Αλέξανδρος Κωνσταντίνου)

Γυναίκα, μνήμη περικύητη·
αχνή μοναχικότητα κι αγέννητη
ακόμη
πρώτη μου λες φορά ανέπνεα
κοντά σου:
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Νεκρόδειπνος (Τάκης Σινόπουλος)

Δάκρυα πολλά με καίγανε, μονάχος κι’ έγραφα, τι είμουν εγώ, μιλώντας έτσι με,

χρόνια και χρόνια ζωντανεύοντας χαμένα πρόσωπα, κι’ απ’ τα παράθυρα έμπαινε

δόξα, χρυσό σκοτεινιασμένο φως, τριγύρω μπάγκοι και τραπέζια και
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γυναίκα νέα (Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου)

Γυναίκα νέα
μόνη, ανεξάρτητη
ζητάει δεσμά

Μικρή αγγελία

Τζένη Φουντέα Σκλαβούνου από τη συλλογή «Γάλα σε σκόνη», 2013
44 χαϊκού με υστερόγραφο, Ενότητα: Εμείς

Μαύρη οθόνη (Βασίλης Ιωαννίδης)

Μαύρη οθόνη
η μνήμη·
κραυγές πνιγμένων
που καλούν
σε βοήθεια·
κι έπειτα
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τώρα (Αργύρης Μαρνέρος)

Τώρα που φοράτε τα γιορτινά σας
Τώρα που περνάτε έξω
Απ’ το ορφανοτροφείο
Τρελοκομείο
Γηροκομείο
Νοσοκομείο
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ομίχλη (Αντόνια Πότσι, μετάφραση: Άννα Γρίβα)

Αν συναντιόμασταν αυτή τη νύχτα
σε ένα μονοπάτι βυθισμένο στην ομίχλη
θα στέγνωναν οι λακκούβες
γύρω από το ζεστό κομμάτι της γης μας:
και το μάγουλό μου πάνω στα ρούχα σου
θα ήταν η γλυκιά λύτρωση της ζωής.
Όμως λεία πρόσωπα κοριτσιών
χλευάζουν την ηλικία μου: ένα δέντρο
μονάχα έχω συντροφιά στο βροχερό σκοτάδι
και φώτα αργά αμαξών με κάνουν να φοβάμαι,
να φοβάμαι και να καλώ το θάνατο.

Ιταλικό πρωτότυπο

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 700 other followers

Αρέσει σε %d bloggers: