ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ποίηση, ποιητές και ποιήματα (στο βάθος, ηλιοβασίλεμα)

Χωρισμός (Ζωή Καρέλλη)


Ολόλυζαν οι γυναίκες

πάνω στον τάφο που έκλεισε,
ύστερα φύγαν με συνοδειά
τη λύπη και το θρήνο τους.

Έτσι αφήνουν μόνο το νεκρό
και φεύγουν όλοι,
μονάχο στην απύθμενη
αγκάλη του θανάτου, ασυνήθιστον.

Κλείνεται στην πυκνή γη,
αποκλείνεται ο νεκρός,
δεν τολμά να μας ακολουθεί
ούτε το ίνδαλμά του.

Πρέπει να μείνει εκεί,
ανάμεσα στους άλλους πέτρινους σταυρούς,
ανάμεσα στους ξένους νεκρούς,
τους ζωντανούς ν’ αφήσει

που βιάζονται να ζήσουν.

Advertisements

3 Σχόλια»

  Βίκυ Παπαπροδρόμου wrote @

Κατά τη λαϊκή ρήση, «οι ζωντανοί με τους ζωντανούς…»

Είδες πόση μοναξιά κρύβει ο θάνατος αμέσως μετά την ταφή;

  greek-translation wrote @

Ξέρω. Όπως ξέρω πόσο λίγο κρατούν, τα «αιώνια συναισθήματα».

  Βίκυ Παπαπροδρόμου wrote @

Θες να πεις ότι τα λόγια κρατούν λίγο. Γιατί, όπως λέμε συνέχεια οι δυο μας, από τα έργα μας κρινόμαστε. Τα λόγια δεν κοστίζουν.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: