ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ποίηση, ποιητές και ποιήματα (στο βάθος, ηλιοβασίλεμα)

Χρονικά (Δημήτρης Κονιδάρης)


Μια γυναίκα που είχε μεγάλη εξάρτηση
έζησε πάντα μέσα σ’ ένα κύκλο
κλειστό κι ελάσσονα
με πρόσωπα κοντά της απαθή
σαν μηχανήματα
και με παιδιά σαν ιμάντες ή γρανάζια.

Πέρασαν χρόνια δίσεκτα αμέτρητα
και δίχως να το καταλάβει
μπήκε σκοτάδι
στο δροσερό μυαλό της.
Μαγεύτηκε και χόρεψε
Και αλαλάζοντας ηδονικά
Άνοιξε τη βαριά εξώθυρα
Και βγήκε έξω σαν χυμένο αίμα.

Advertisements

No comments yet»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: