Το πιο καθαρό πράγμα της δημιουργίας (Νικηφόρος Βρεττάκος)

Δεν ξέρω, μα δεν έμεινε καθόλου σκοτάδι.
Ο ήλιος χύθηκε μέσα μου από χίλιες πληγές.
Και τούτη τη λευκότητα που σε περιβάλλω
δε θα τη βρεις ούτε στις Άλπεις, γιατί αυτός ο αγέρας
στριφογυρνά ως εκεί ψηλά και το χιόνι λερώνεται.
Και στο λευκό τριαντάφυλλο βρίσκεις μια ιδέα σκόνης.
Το τέλειο θαύμα θα το βρεις μοναχά μες στον άνθρωπο:
λευκές εκτάσεις που ακτινοβολούν αληθινά
στο σύμπαν και υπερέχουν. Το πιο καθαρό πράγμα λοιπόν της δημιουργίας
δεν είναι το λυκόφως, ούτε ο ουρανός που καθρεφτίζεται μες στο ποτάμι,
ούτε ο ήλιος πάνω στης μηλιάς τ’ άνθη.
Είναι η αγάπη.

Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)

Α τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτης
να γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σου
να μη σε νοιάζει αν αρέσεις ή όχι
τίποτε
Συνέχεια ανάγνωσης «Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)»

Να γιατί βρίσκομαι στο κενό (Θεόκλητος Καριπίδης)

Όλα τέλειωσαν
χωρίς καμιάν ελπίδα
κι η στάχτη των στίχων μου
απλώθηκε παντού
Συνέχεια ανάγνωσης «Να γιατί βρίσκομαι στο κενό (Θεόκλητος Καριπίδης)»

V [Είναι εύκολο να επιστρέφεις…] (Χάρης Βλαβιανός)

Είναι εύκολο να επιστρέφεις
ν’ αναχωρείς
να επιστρέφεις
ν’ αναχωρείς και πάλι.
Συνέχεια ανάγνωσης «V [Είναι εύκολο να επιστρέφεις…] (Χάρης Βλαβιανός)»