Κι αν ο αγέρας φυσά δε μας δροσίζει (Μυθιστόρημα, ΙΘ’, Γιώργος Σεφέρης)

Κι αν ο αγέρας φυσά δε μας δροσίζει
κι ο ίσκιος μένει στενός κάτω απ’ το κυπαρίσσια
κι όλο τριγύρω ανήφοροι στα βουνά

μας βαραίνουν
οι φίλοι που δεν ξέρουν πια πώς να πεθάνουν.

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι (Μυθιστόρημα, ΙH’, Γιώργος Σεφέρης)

Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι
Συνέχεια ανάγνωσης «Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι (Μυθιστόρημα, ΙH’, Γιώργος Σεφέρης)»

Αστυάναξ (Μυθιστόρημα, ΙΖ’, Γιώργος Σεφέρης)

Τώρα που θα φύγεις πάρε μαζί σου και το παιδί
που είδε το φως κάτω από εκείνο το πλατάνι,
Συνέχεια ανάγνωσης «Αστυάναξ (Μυθιστόρημα, ΙΖ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Στη σφενδόνη (Μυθιστόρημα, ΙΣΤ’, Γιώργος Σεφέρης)

όνομα δ’ Ορέστης

Στη σφενδόνη, πάλι στη σφενδόνη, στη σφενδόνη,
Συνέχεια ανάγνωσης «Στη σφενδόνη (Μυθιστόρημα, ΙΣΤ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα (Μυθιστόρημα, ΙΕ’, Γιώργος Σεφέρης)


Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Ο ύπνος σε τύλιξε
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / δίσκος: Επιφάνια Αβέρωφ (1970))

Quid πλατανών opacissimus?

Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα,
ανάσαινες, σαν ένα δέντρο, μέσα στο ήσυχο φως,
Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ύπνος σε τύλιξε, σαν ένα δέντρο, με πράσινα φύλλα (Μυθιστόρημα, ΙΕ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Τρία κόκκινα περιστέρια μέσα στο φως (Μυθιστόρημα, ΙΔ’, Γιώργος Σεφέρης)

Τρία κόκκινα περιστέρια μέσα στο φως
χαράζοντας τη μοίρα μας μέσα στο φως
με χρώματα και χειρονομίες ανθρώπων
που αγαπήσαμε.

Ύδρα (Μυθιστόρημα, ΙΓ’, Γιώργος Σεφέρης)

Δελφίνια φλάμπουρα και κανονιές.
Το πέλαγο τόσο πικρό για την ψυχή σου κάποτε,
Συνέχεια ανάγνωσης «Ύδρα (Μυθιστόρημα, ΙΓ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Μποτίλια στο πέλαγο (Μυθιστόρημα, ΙΒ’, Γιώργος Σεφέρης)

Τρεις βράχοι λίγα καμένα πεύκα κι ένα ρημοκλήσι
και παραπάνω
Συνέχεια ανάγνωσης «Μποτίλια στο πέλαγο (Μυθιστόρημα, ΙΒ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Το αίμα σου πάγωνε κάποτε σαν το φεγγάρι (Μυθιστόρημα, ΙΑ’, Γιώργος Σεφέρης)

Το αίμα σου πάγωνε κάποτε σαν το φεγγάρι,
μέσα στην ανεξάντλητη νύχτα το αίμα σου
Συνέχεια ανάγνωσης «Το αίμα σου πάγωνε κάποτε σαν το φεγγάρι (Μυθιστόρημα, ΙΑ’, Γιώργος Σεφέρης)»

Ο τόπος μας είναι κλειστός (Μυθιστόρημα, Ι’, Γιώργος Σεφέρης)

Ο τόπος μας είναι κλειστός, όλο βουνά
που έχουν σκεπή το χαμηλό ουρανό μέρα και νύχτα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Ο τόπος μας είναι κλειστός (Μυθιστόρημα, Ι’, Γιώργος Σεφέρης)»