Ανθρώπων Πάσχα (Σταύρος Σταυρόπουλος)

Η επόμενη εβδομάδα είναι η Μεγάλη. Η σεξουαλικότητα ως αποτέλεσμα πτώσης του ανθρώπου. Το μήλο. Η φθορά, η αμαρτία, ο θάνατος.
Ως παράγωγα μιας ανυπακοής. Κατάνυξη. Συνέχεια ανάγνωσης «Ανθρώπων Πάσχα (Σταύρος Σταυρόπουλος)»

Γήπεδον (Ανδρέας Εμπειρίκος)

Είσουν σαν μια σιγή που την διαπερά ο άνεμος. Το τραύμα σου όμως, το είχα επουλώσει και οι λέξεις που λέγαμε, μας πλησιάσανε τόσο, που και η σιγή και το διάκενο των ημερών πριν γνωρισθούμε, χάθηκαν ολοτελώς. Στο γήπεδο της αγάπης μας, δεν γειτνιάζουν άλλοι. Συνέχεια ανάγνωσης «Γήπεδον (Ανδρέας Εμπειρίκος)»

Hotel des Rouges (Αικατερίνη Τεμπέλη)

Αν κάτι έχω ζηλέψει στη ζωή μου, αυτό είναι τ’ άσπρα σεντόνια. Τα κολλαρισμένα άσπρα σεντόνια των ξενοδοχείων, που κοιμούνται πάνω τους τόσοι άνθρωποι, κλαίνε, γελάνε, κάνουν έρωτα, διαβάζουν, πεθαίνουν, κι όμως… Συνέχεια ανάγνωσης «Hotel des Rouges (Αικατερίνη Τεμπέλη)»

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά (Κατερίνα Γώγου)

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Συνέχεια ανάγνωσης «Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά (Κατερίνα Γώγου)»

Το Σύνταγμα της Hδονής (Κωνσταντίνος Καβάφης)

Mη ομιλείτε περί ενοχής, μη ομιλείτε περί ευθύνης. Όταν περνά το Σύνταγμα της Hδονής με μουσικήν και σημαίας· όταν ριγούν και τρέμουν αι αισθήσεις, άφρων και ασεβής είναι όστις μένει μακράν, όστις δεν ορμά εις την καλήν εκστρατείαν, την βαίνουσαν επί την κατάκτησιν των απολαύσεων και των παθών.
Συνέχεια ανάγνωσης «Το Σύνταγμα της Hδονής (Κωνσταντίνος Καβάφης)»

Μετά Χριστόν (Τάσος Λειβαδίτης)

Να σε καρφώσουν στο σταυρό η να σταυρωθείς πάνω σ’ αυτό το τίποτα που υπήρξες είναι ο ίδιος δρόμος, Συνέχεια ανάγνωσης «Μετά Χριστόν (Τάσος Λειβαδίτης)»

Η τελευταία εντολή (Τάσος Λειβαδίτης)

Ερχόταν μες στη νύχτα ο θρήνος απ’ τ’ άδεια ποτήρια των αλκοολικών, αισχρές επιθυμίες με λιάνιζαν στο πλυσταριό, μα έφτανε ο ίσκιος μιας αράχνης για ν’ ανοίξει στον τοίχο ουράνιες μελωδίες, Συνέχεια ανάγνωσης «Η τελευταία εντολή (Τάσος Λειβαδίτης)»

Στη χώρα των θανάτων (Σταύρος Σταυρόπουλος)

Νομίζω ότι όταν γεννήθηκα, δεν γεννήθηκα ολόκληρη. Ενα μέρος μου φράκαρε μέσα στη μήτρα, σφήνωσε στα τοιχώματά της και αρνιόταν να γεννηθεί.

Συνέχεια ανάγνωσης «Στη χώρα των θανάτων (Σταύρος Σταυρόπουλος)»