Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου· ποιητού εν Kομμαγηνή· 595 μ.X.

Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου
είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι.
Δεν έχω εγκαρτέρησι καμιά.
Συνέχεια ανάγνωσης «Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου· ποιητού εν Kομμαγηνή· 595 μ.X.»

Θα ‘ρθει μια μέρα (Μανόλης Αναγνωστάκης)

Θα ‘ρθει μια μέρα που δε θα ‘χουμε πια τι να πούμε
Θα καθόμαστε απέναντι και θα κοιταζόμαστε στα μάτια
Η σιωπή μου θα λέει: Πόσο είσαι όμορφη, μα δε
βρίσκω άλλο τρόπο να στο πώ
Θα ταξιδέψουμε κάπου, έτσι από ανία ή για να
πούμε πως κι εμείς ταξιδέψαμε.
Συνέχεια ανάγνωσης «Θα ‘ρθει μια μέρα (Μανόλης Αναγνωστάκης)»

Παρασκευή (Οδυσσέας Ελύτης)

Λοξά, επιμήκη μάτια, χείλη, αρώματα σαν από πρώιμο ουρανό μεγάλης θηλυκής γλυκύτητας και θανάσιμου πότου.
Συνέχεια ανάγνωσης «Παρασκευή (Οδυσσέας Ελύτης)»

Άνθρωποι (Βύρων Λεοντάρης)

… και τώρα πια δεν έχουμε ούτε δάχτυλα
ούτε επιστροφή, να πιάσουμε.

Κοιτάξαμε τριγύρω μας την πόλη βουλιαγμένη
μες στην ομίχλη των πουλιών, που φύγαν με τα πλοία,
ακούσαμε τον ήλιο να βουίζει σ’ άδεια λατομεία,
όπου η βροχή τής χτεσινής μας νιότης λιμνασμένη
Συνέχεια ανάγνωσης «Άνθρωποι (Βύρων Λεοντάρης)»

Αποχαιρετισμός και επιστροφή (Σταμάτης Πολενάκης)

Και παρακάτω μια προχειρογραμμένη
σημείωση, μιλώ για
την τελευταία φράση που έγραψε στο
Συνέχεια ανάγνωσης «Αποχαιρετισμός και επιστροφή (Σταμάτης Πολενάκης)»