Ο ποιητής και το γράψιμο (Χάρης Βλαβιανός)

Αν, όπως έγραψε ο Τόμας Μαν, ένας συγγραφέας είναι κάποιος για τον οποίο το γράψιμο είναι δυσκολότερο απ’ ό,τι για άλλους ανθρώπους, ένας ποιητής είναι εκείνος για τον οποίο το γράψιμο είναι δυσκολότερο απ’ ό,τι για τους άλλους συγγραφείς. Ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε να είναι. Για να γράψεις ένα αληθινό ποίημα πρέπει να έχεις, ταυτόχρονα, απόλυτη συνείδηση, τόσο της μοναδικότητας όσο και της επισφάλειας των λέξεων, της «ροπής τους να απομακρύνονται από την πραγματικότητα», όπως έγραψε ο Τσέσλαφ Μίλοζ. Τότε, ο χρόνος που μεσολαβεί από το ένα ποίημα στο άλλο γίνεται χρόνος διακινδύνευσης, υφέρπουσας αβεβαιότητας, κορυφούμενου άγχους. Λες και η σιωπή διεκδικεί σταθερά τα πάντα.
Συνέχεια ανάγνωσης «Ο ποιητής και το γράψιμο (Χάρης Βλαβιανός)»

V [Είναι εύκολο να επιστρέφεις…] (Χάρης Βλαβιανός)

Είναι εύκολο να επιστρέφεις
ν’ αναχωρείς
να επιστρέφεις
ν’ αναχωρείς και πάλι.
Συνέχεια ανάγνωσης «V [Είναι εύκολο να επιστρέφεις…] (Χάρης Βλαβιανός)»

Αναπληρώνοντας (Χάρης Βλαβιανός)

Στην Κατερίνα

Τη νύχτα εκείνη
ένα γιασεμί αναζητώντας
αφού ως δια μαγείας
όμως εγώ αλίμονο
το χέρι άνοιξα
παραλείποντας

Συνέχεια ανάγνωσης «Αναπληρώνοντας (Χάρης Βλαβιανός)»

VIII [Μόνος χωρίς αμφιβολία για το τέλος…] (Χάρης Βλαβιανός)

Μόνος
χωρίς αμφιβολία για το τέλος.
Η σάρκα μου τρυφερή για το μαχαίρι Σου.

Συνέχεια ανάγνωσης «VIII [Μόνος χωρίς αμφιβολία για το τέλος…] (Χάρης Βλαβιανός)»

Μια φορά κι έναν καιρό… (Χάρης Βλαβιανός)

Τρεις γυναίκες.
Τρεις γυναίκες
(μάνα, κόρη και η κόρη της κόρης)
κι ένας άντρας.
Συνέχεια ανάγνωσης «Μια φορά κι έναν καιρό… (Χάρης Βλαβιανός)»