Συγχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν σε γνωρίσω (Τάσος Λειβαδίτης)

Ήξερες να δίνεσαι αγάπη μου…
Δινόσουνα ολάκερη
Συνέχεια ανάγνωσης «Συγχώρα με, αγάπη μου, που ζούσα πριν σε γνωρίσω (Τάσος Λειβαδίτης)»

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας (Τάσος Λειβαδίτης)

Ναι αγαπημένη μου. Πολύ πριν σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας (Τάσος Λειβαδίτης)»

Καντάτα (Τάσος Λειβαδίτης)

Ένα περίεργο επεισόδιο διαβάζαμε τελευταία στις εφημερίδες,
ένας άντρας πήγε σ’ ένα απ’ αυτά τα «σπίτια»,
Συνέχεια ανάγνωσης «Καντάτα (Τάσος Λειβαδίτης)»

Η ποίηση είναι για δύο (Τάσος Λειβαδίτης)

«Θα ξανάρθουμε;» ρώτησα. Ο άλλος κάτι είπε, αλλά δεν έφτασε ως εμένα – όμως ένιωσα μέσα μου κάτι αλλόκοτο και γλυκό. Συνέχεια ανάγνωσης «Η ποίηση είναι για δύο (Τάσος Λειβαδίτης)»

Σημασία έχει ποιος θα πεθάνει με λιγότερη μοναξιά (Τάσος Λειβαδίτης, Παγίδα)

Τάσος Λειβαδίτης, Παγίδα

Και πάντα, ο δολοφόνος και το θύμα, μια νύχτα άξαφνα παίρνουν
τον ίδιο δρόμο
γιατί σημασία έχει ποιος θα πεθάνει με λιγότερη μοναξιά.

Από τη συλλογή Σημειώσεις

Ω θλίψη (Τάσος Λειβαδίτης)

Έπρεπε να ξεφύγω, αλλιώς ήμουν χαμένος, αλλά ο άγνωστος του σταθμού με περίμενε κιόλας στην άκρη του ταξιδιού μου. Ποιος άγνωστος; Ήμουν εγώ ο ίδιος νικημένος κι άνοιγα τις πόρτες στα σταματημένα βαγόνια κι έβγαινα απ’ την άλλη μεριά του ονείρου.

Ω θλίψη, σε μάθαμε από παιδιά, σχεδόν πριν γνωρίσουμε τον κόσμο.

Η μεγάλη νοσταλγία (Τάσος Λειβαδίτης)

Τ’ άλλα ειπώθηκαν σιγανά σαν προσευχή: «Φίλιππε, θεία Ρόζα,
Άννα…» αλλά τι σημασία έχουν τα ονόματα αφού είμαστε όλοι ξένοι και το σκοτάδι γιατί έρχεται καθώς νυχτώνει αν όχι για να κρύψει κάποιο μεγάλο μυστικό.
Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε
κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας…