Δεν σκέφτομαι – άρα υπάρχω (Aντώνης Φωστιέρης)

Σε θάλασσα καλοκαιριού που ανάσκελα
Λυμένα πια τα μέλη και ανασαίνοντας
Συνέχεια ανάγνωσης «Δεν σκέφτομαι – άρα υπάρχω (Aντώνης Φωστιέρης)»

Απόψε σκέφτομαι (Αντώνης Φωστιέρης)

Aυτούς που βασανίζονται κλεισμένοι, στο καβούκι τους
—Ν’ ακούνε μουσική και να καπνίζουν—
Αυτούς που αποπειράθηκαν ν’ αυτοκτονήσουν με ομορφιά
Συνέχεια ανάγνωσης «Απόψε σκέφτομαι (Αντώνης Φωστιέρης)»

Το θα και το να τού θανάτου

Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινές ασήμαντες εικόνες
Ποιος θα ’χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνη μιας ανάμνησης
Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο
Συνέχεια ανάγνωσης «Το θα και το να τού θανάτου»