Νεκρόδειπνος (Τάκης Σινόπουλος)

Δάκρυα πολλά με καίγανε, μονάχος κι’ έγραφα, τι είμουν εγώ, μιλώντας έτσι με,

χρόνια και χρόνια ζωντανεύοντας χαμένα πρόσωπα, κι’ απ’ τα παράθυρα έμπαινε

δόξα, χρυσό σκοτεινιασμένο φως, τριγύρω μπάγκοι και τραπέζια και
Συνέχεια ανάγνωσης «Νεκρόδειπνος (Τάκης Σινόπουλος)»

Γυναίκα νέα (Τζένη Φουντέα-Σκλαβούνου)

Γυναίκα νέα
μόνη, ανεξάρτητη
ζητάει δεσμά

Μικρή αγγελία

Τζένη Φουντέα Σκλαβούνου από τη συλλογή «Γάλα σε σκόνη», 2013
44 χαϊκού με υστερόγραφο, Ενότητα: Εμείς

Ομίχλη (Αντόνια Πότσι, μετάφραση: Άννα Γρίβα)

Αν συναντιόμασταν αυτή τη νύχτα
σε ένα μονοπάτι βυθισμένο στην ομίχλη
θα στέγνωναν οι λακκούβες
γύρω από το ζεστό κομμάτι της γης μας:
και το μάγουλό μου πάνω στα ρούχα σου
θα ήταν η γλυκιά λύτρωση της ζωής.
Όμως λεία πρόσωπα κοριτσιών
χλευάζουν την ηλικία μου: ένα δέντρο
μονάχα έχω συντροφιά στο βροχερό σκοτάδι
και φώτα αργά αμαξών με κάνουν να φοβάμαι,
να φοβάμαι και να καλώ το θάνατο.

Ιταλικό πρωτότυπο

Αυγή, Οκτάβιο Πας (μετάφραση: Αργύρης Χιόνης)

Γρήγορα χέρια κρύα
Τραβούνε έναν ένα
του σκοταδιού τους επιδέσμους
Ανοίγω τα μάτια
Ακόμα
Είμαι ζωντανός
Στο κέντρο
Μιας πληγής ακόμα φρέσκιας

Πρωτότυπο στα Ισπανικά

Ο Ρωμηός (Γεώργιος Σουρής)

Στον καφενέ απ’ έξω σαν μπέης ξαπλωμένος
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ
και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος
κανένα δεν κοιτάζω, κανένα δεν ψηφώ.
Συνέχεια ανάγνωσης «Ο Ρωμηός (Γεώργιος Σουρής)»

Περίπατος του Γιάννη (Νίκος Καρούζος)

Έχοντας ένα σκορπισμένο βλέμμα στο δρόμο
που είν’ έρημος
ωχρός αγγίζει τον άχαρον αποσπερίτη-
μες στη φυλακή της θάλασσας η ποίηση του νερού.
Βρέθηκε σε τρόμους με δηλητήρια στα χέρια
Συνέχεια ανάγνωσης «Περίπατος του Γιάννη (Νίκος Καρούζος)»

Το τελευταίο φως (Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ)

Εκεί που βυθίστηκα για να σε βρω
έχει χαθεί πια το ον
κι άλαλος ο προφήτης της καρδιάς μου.
Είσαι σε μια μορφή απόλυτη
απρόσιτη και στη ζωή την ίδια,
μια άσπρη κηλίδα είσαι
λίγο θολό νερό.
Συνέχεια ανάγνωσης «Το τελευταίο φως (Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ)»