Στον ξύπνιο (Άννα Αχμάτοβα, μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης)

Και τον χρόνο έδιωξα, και τον χώρο έδιωξα.
Κι όλα τα είδα μέσα απ’ τη νύχτα τη λευκή–
Και τον νάρκισσο στο κρυστάλλινο βάζο στο τραπέζι σου,
Και του τσιγάρου τον γαλαζωπό καπνό.
Κι εκείνος ο καθρέφτης όπου, σαν το καθάριο το νερό,
Θα μπορούσες να καθρεφτιστείς.

Και τον χρόνο έδιωξα και τον χώρο έδιωξα.
Μόνο που εσύ να με βοηθήσεις δεν μπορείς.

Μες στο υγρό σκοτάδι (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου)

Μες στο υγρό σκοτάδι
πολύ πλανήθηκα

Αγάπησα τις φωτοσκιές των δέντρων
τη γνώριμη νύχτα
τον ουρανό
Συνέχεια ανάγνωσης «Μες στο υγρό σκοτάδι (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου)»

Τα χαμόγελα εξαφανίζονται (Αλεξάνδρα Μπακονίκα)

Μέσα από γεγονότα
για κάποιους από τον κοινωνικό σου περίγυρο
διαπιστώνεις:
άδικοι, αναίσχυντα βίαιοι άνθρωποι.
Συνέχεια ανάγνωσης «Τα χαμόγελα εξαφανίζονται (Αλεξάνδρα Μπακονίκα)»

Αυτός ο πιγκουίνος (Γιάννης Βαρβέρης)

Αυτός ο πιγκουίνος
που περπατά περίλυπος
στους δρόμους της Στοκχόλμης
με την επίσημη στολή Συνέχεια ανάγνωσης «Αυτός ο πιγκουίνος (Γιάννης Βαρβέρης)»

Η ομίχλη δεν καταργεί τον ουρανό (Γιώργος Λαμπράκος)

Η ομίχλη δεν καταργεί τον ουρανό
αν όμως εστιάζεις
μεσ’ από μηχανή
αυτόματης θλίψης
δεν θα διακρίνεις ποτέ
αν το όνειρο
είναι σκοτάδι
ή φως
που για πένθος
ντύθηκε στα μαύρα.

Γιώργος Λαμπράκος, από τη συλλογή Ονειροπώληση

Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)

Α τι ωραία να ‘σαι νεφεληγερέτης
να γράφεις σαν τον Όμηρο εποποιίες στα παλιά παπούτσια σου
να μη σε νοιάζει αν αρέσεις ή όχι
τίποτε
Συνέχεια ανάγνωσης «Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι (Οδυσσέας Ελύτης)»

Μιλούσε όλο για μια γυναίκα… (Αλέξης Τραϊανός)

Μιλούσε όλο για μια γυναίκα
Χαμένη μέσα σ’ απέραντες πανεπιστημιακές αίθουσες
Με παγωμένους υαλοπίνακες
Για ένα όνομα που δεν ξανάκουσε πια
«Άλλωστε φίλε μου τι σημασία
Να ‘χει ένα τόσο κοινό όνομα
Τι σημασία»
Συνέχεια ανάγνωσης «Μιλούσε όλο για μια γυναίκα… (Αλέξης Τραϊανός)»

Κήποι βιβλιοφίλων (Γιώργος Χουλιάρας)

Φυσικά προχωρεί μόνη της
η φωτοσύνθεση βιβλίων
στα φύλλα τους οξειδώνοντας
φωτισμένες πράσινες λέξεις Συνέχεια ανάγνωσης «Κήποι βιβλιοφίλων (Γιώργος Χουλιάρας)»

Σ’ έναν νέο που αυτοκτόνησε (Πολυδούρη Mαρία)

Aυτόν τον κατεδίωκε ένα πνεύμα
στις σκοτεινές εκτάσεις της ζωής του.
Oι ασχολίες του, οι χαρές, σ’ ένα νεύμα
προσχήματα γινόνταν της ορμής του.
Συνέχεια ανάγνωσης «Σ’ έναν νέο που αυτοκτόνησε (Πολυδούρη Mαρία)»