ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ποίηση, ποιητές και ποιήματα (στο βάθος, ηλιοβασίλεμα)

Ο Ρωμηός (Γεώργιος Σουρής)

Στον καφενέ απ’ έξω σαν μπέης ξαπλωμένος
του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ
και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος
κανένα δεν κοιτάζω, κανένα δεν ψηφώ.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Περίπατος του Γιάννη (Νίκος Καρούζος)

Έχοντας ένα σκορπισμένο βλέμμα στο δρόμο
που είν’ έρημος
ωχρός αγγίζει τον άχαρον αποσπερίτη-
μες στη φυλακή της θάλασσας η ποίηση του νερού.
Βρέθηκε σε τρόμους με δηλητήρια στα χέρια
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υπάρχει θεός (Νίκος Εγγονόπουλος)

υπάρχει θεός!

ε! συ επίορκε
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το τελευταίο φως (Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ)

Εκεί που βυθίστηκα για να σε βρω
έχει χαθεί πια το ον
κι άλαλος ο προφήτης της καρδιάς μου.
Είσαι σε μια μορφή απόλυτη
απρόσιτη και στη ζωή την ίδια,
μια άσπρη κηλίδα είσαι
λίγο θολό νερό.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στον ξύπνιο (Άννα Αχμάτοβα, μετάφραση: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης)

Και τον χρόνο έδιωξα, και τον χώρο έδιωξα.
Κι όλα τα είδα μέσα απ’ τη νύχτα τη λευκή–
Και τον νάρκισσο στο κρυστάλλινο βάζο στο τραπέζι σου,
Και του τσιγάρου τον γαλαζωπό καπνό.
Κι εκείνος ο καθρέφτης όπου, σαν το καθάριο το νερό,
Θα μπορούσες να καθρεφτιστείς.

Και τον χρόνο έδιωξα και τον χώρο έδιωξα.
Μόνο που εσύ να με βοηθήσεις δεν μπορείς.

Μες στο υγρό σκοτάδι (Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου)

Μες στο υγρό σκοτάδι
πολύ πλανήθηκα

Αγάπησα τις φωτοσκιές των δέντρων
τη γνώριμη νύχτα
τον ουρανό
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τα χαμόγελα εξαφανίζονται (Αλεξάνδρα Μπακονίκα)

Μέσα από γεγονότα
για κάποιους από τον κοινωνικό σου περίγυρο
διαπιστώνεις:
άδικοι, αναίσχυντα βίαιοι άνθρωποι.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 561 other followers

%d bloggers like this: